Een herwaardering van de biecht

De katholieke kerk mag dezer dagen op weinig goodwill rekenen, maar één katholieke uitvinding verdient herwaardering: de biecht. Onderzoek van gedragseconoom Daniel Ariely wijst uit dat van het opbiechten van leugens een heilzame werking uitgaat.

Ariely ontdekte dat omstandigheden van grote invloed zijn op de bereidheid van mensen om te liegen en te bedriegen. Geld is bijvoorbeeld een belangrijke ‘incentive’ voor leugenachtig gedrag. Maar ook subtielere signalen zijn van invloed. Proefpersonen aan wie gevraagd wordt om eerst de tien geboden uit het hoofd te leren alvorens zij een test maken, liegen minder over de uitslag dan zij die de geboden niet hoefden te leren. Ook blijkt dat liegen aanstekelijk is. Proefpersonen die tijdens een test aan het bedriegen slaan, zullen in een volgende test de zaak hoogstwaarschijnlijk nog meer bedonderen. Dit noemt Ariely het ‘what the hell-effect’. Het lijkt wetmatig op te treden, tenzij – en nu komt het – proefpersonen tussentijds de kans krijgen om hun zondige gedrag op te biechten. De biecht als nieuw wapen in de strijd tegen fraude?

Bron: Management Scope 04-2011, http://managementscope.nl/magazine/ (020-3113799)

 

Jung gaf ook al aan dat de biecht of een gesprek met de therapeut een helende werking heeft. Doordat je verteld wat speelt en een ander oprecht luistert en vragen stelt, maakt dat je gehoord wordt en als het ware je innerlijke beleven naar buiten brengt. Het is niet meer alleen van jou, je deelt. Heb je wel eens ervaren dat wanneer je hele privé zaken aan een totale vreemde vertelt het daarna makkelijker is om dit aan bekende te vertellen? Soms is het vertellen alleen al een opluchting.